• ۱۴۰۰ شنبه ۲۴ مهر
روزنامه در یک نگاه
امکانات
روزنامه در یک نگاه دریافت همه صفحات
تبلیغات
online صفحه ویژه كانال تلگرام روزنامه اعتماد

30 شماره آخر

  • شماره 4729 -
  • ۱۳۹۹ پنج شنبه ۶ شهريور

گنج آزادگي

برخي، ظلم به سهيل گوهري را در رفتار مخالفان سياسي‌اش در ماجراي تيم استقلال خلاصه مي‌كنند. اما كسي نمي‌پرسد چرا با اينكه او سواد، لياقت، سلامت، سابقه تشكيلاتي و توان مديريت و ارتباطات بالا داشت تا حدي كه بالاترين رده اصلاح‌طلبان پس از فوتش پيام تسليت دادند، اما تا دو هفته پيش و انتصاب در سمت ساده‌اي در تيم استقلال، حتي يك سمت ساده مديريتي در دولت و شهرداري اصلاح‌طلب نداشت؟ آيا اصولگراها مقصر بودند؟ راستش پاسخ شرم‌آور است.  سهيل از مجيزگويي و به تعبير خودش كيف‌كشي بيزار بود اما متاسفانه اصلاحات سال‌ها است در همان هوايي تنفس مي‌كند كه در فضاي مديريتي مملكت حاكم بوده و قرار بود اصلاحات با آن مقابله كند، يعني حامي‌پروري. در دايره اصلاحات هم به جز مواردي اندك، به متملق‌ها و كيف‌كش‌ها امكان بروز مي‌دهند و همين حامي‌پروري از مهم‌ترين دلايل ناكارآمدي اصلاحات بوده است. با همين انديشه بود كه سهيل در تاسيس و تداوم «نداي ايرانيان» براي عبور از اين فضا همراه شد. نداي ايرانيان در تحقق اين ايده و رساندن سهيل به جايگاه شايسته‌اش چنانكه بايد موفق نبود، اما راستش سهيل عاقبت در داستان خودش برنده شد. چرا كه چنان زيست و چنان رفت كه به آن معتقد بود. در عوض، برخي اصلاح‌طلبان كه مي‌توانستند با خوش‌نامي بازنشسته شوند، به مناصب چسبيده و نرفتند و يا آن را به كيف‌كش‌ها سپردند و امروز با بدنامي مي‌روند. اين را البته سهيل نخواست. خودشان خواستند. شايد زندگي و مرگ عزت‌مند سهيل مصداق اين چند بيت سعدي باشد كه 
طلب منصب فاني نكند صاحب عقل/  عاقل آن است كه انديشه كند پايان را
آن به در مي‌رود از باغ به دلتنگي و داغ/  وين به بازوي فرح مي‌شكند زندان را

ارسال دیدگاه شما

ورود به حساب کاربری
ایجاد حساب کاربری
عنوان صفحه‌ها
کارتون
کارتون