مديريت اختلافات شخصي با فرآيند نهادي
در ادامه، اختلافها از سطح رويهاي فراتر رفت و بعدي سياسي و فرهنگي به خود گرفت. سلطانا، بهويژه پس از كنار گذاشته شدن از يك بيانيه مشترك، در مصاحبهها و اظهارنظرهاي عمومي، رهبري غيررسمي پروژه تاسيس را به بازتوليد يك «فرهنگ باشگاه پسرانه» جنسيتزده متهم كرد. از ديدگاه او، مساله صرفا يك نزاع شخصي نبود، بلكه نشانهاي از الگوهاي سنتي قدرت در چپ بريتانيا بود كه زنان و نسل جوانتر را از مشاركت واقعي در تصميمگيري كنار ميزند. اين مواضع علني، تنشها را تشديد كرد و اختلافهاي مالي و مديريتي- از جمله اختلاف درباره كنترل و زمانبندي استفاده از منابع مالي- را نيز به دنبال داشت. هرچند سلطانا مدتي اقدام جديتر را در دستور كار قرار داد، اما در نهايت براي جلوگيري از آسيب بيشتر به پروژه، از ادامه آن صرفنظر كرد. اوج بحران در كنفرانس تأسيسي حزب در نوامبر ۲۰۲۵ رخ داد. تصميم به اخراج اعضايي كه همزمان عضو ديگر گروههاي سوسياليستي، مانند حزب كارگران سوسياليست، بودند، باعث شد سلطانا در اعتراض، روز نخست كنگره/كنفرانس را تحريم كند. حاميان اين تصميم آن را اقدامي ضروري براي حفظ انسجام تشكيلاتي ميدانستند، در حالي كه سلطانا آن را نشانهاي از رويكردي از بالا به پايين و مغاير با تكثرگرايي و دموكراسي جنبشي تلقي ميكرد. اين رويداد بهروشني نشان داد كه اختلافها ريشه در برداشتهاي متفاوت از سياست، قدرت و سازماندهي دارند. مكانيزم حل اختلاف در نهايت در دل همين كنگره/كنفرانس شكل گرفت. اعضاي حزب تصميم گرفتند بهجاي اتكا به اقتدار فردي يا وزن سياسي چهرههاي شناختهشده، درباره ساختار رهبري رايگيري كنند. نتيجه اين رايگيري، انتخاب مدل رهبري جمعي بود؛ مدلي كه آگاهانه قدرت را ميان چند نهاد و افراد منتخب توزيع ميكرد و شرط ميگذاشت كه رييس حزب بايد يك عضو عادي و غيرنماينده مجلس باشد. اين قاعده بهطور مستقيم نفوذ چهرههاي پارلماني -از جمله خود كوربين و سلطانا- را محدود ميساخت و تعارض را از سطح روابط شخصي به سطح قواعد نهادي منتقل ميكرد. به اين ترتيب، اختلاف نه حذف شد و نه حلوفصل، بلكه در قالب يك سازوكار دموكراتيك مهار شد. رهبري جمعي به ابزاري بدل شد براي مديريت پايدار تنشها و جلوگيري از تبديل آنها به شكافهاي مخرب. در مصاحبههاي بعدي، هر دو طرف با وجود تداوم اختلاف نظر، بر ضرورت وحدت و پذيرش «تنشهاي اجتنابناپذير» در ساختن يك جنبش سياسي نوپا تاكيد كردند- تنشهايي كه اينبار، بهجاي انهدام پروژه، در چارچوب سازماني آن تنظيم و مديريت شدند.