تورم توليد؛ 8/9 درصد
رشد تورم نقطه به نقطه توليدكننده در بهمن ماه به 9/8 درصد ميتواند نشانهاي از افزايش تورم كل در ماههاي آينده باشد. تورم توليدكننده از ابتداي دولت يازدهم با تدابير ضد تورمي رو به كاهش رفت و اعدادي زير 5 درصد نيز براي بخش توليد ثبت شد اما پس از كم شدن اثرات برجام رفتهرفته رشد تورم نقطه به نقطه در اين بخش آغاز شد. با بالا رفتن تورم نقطه به نقطه در طول مدتي بين 6 تا 9 ماه تورم كل بخش افزايش مييابد و رشد تورم توليد در بلندمدت بر رشد تورم كل اثرگذار
خواهد بود.
افزايش شاخص قيمت توليدكننده به مفهوم افزايش هزينه توليد است. اين رشد در صورت استمرار ميتواند با يك وقفه زماني بر قيمت مصرفكننده نيز تاثير بگذارد و نهايتا موجب افزايش تورم كل شود. به عبارت سادهتر رشد هزينه توليد ميتواند منجر به رشد قيمت تمام شده محصولات شود و نهايتا بر ميانگين قيمتهاي كل در كشور نيز اثرگذار باشد.
براي محاسبه نرخ تورم سه شاخص اصلي مورد بررسي قرار ميگيرد. شاخص توليدكننده (ppi)، شاخص مصرفكننده (cpi) و تورم كل. شاخص توليدكننده به معني هزينه تمام شده توليد است. وقتي با رشد قيمت و افزايش نرخ تورم در اين بخش روبهرو هستيم به اين مفهوم خواهد بود كه هزينههاي توليد روندي كاهشي داشته است. اين اتفاق ميتواند روي قيمت تمام شده محصولات و با يك وقفه زماني بر قيمت مصرفكننده نيز تاثير داشته باشد.
وقتي شاخص قيمت مصرفكننده با رشد مواجه ميشود، ميتوان انتظار داشت كه تورم كل نيز تحت تاثير آن افزايشي شود. به اين ترتيب افزايش هزينه توليد به مفهوم آن خواهد بود كه مصرفكننده محصولات را با نرخ تورم بيشتري خواهد خريد. البته اين به معني آن نيست كه قيمت محصولات گران ميشود بلكه معني اين اتفاق آن است كه شاخص گراني اين محصولات بيشتر شده يا نرخ صعودي تورم با روند بيشتري پيش ميرود. به اين ترتيب فرد يا مصرفكننده محصولات را با افزايش قيمت بيشتري خواهد خريد.