فوتبال زنان را به رسميت بشناسيد
فاطمه ابراهيمي
فدراسيون فوتبال بايد خيلي خوشحال باشد كه نگاه رسانهاي به تيم ملي زنان جدي و پيگيرانه نيست، چراكه بررسي كوتاه از شرايطي كه او براي اين تيم رقم زده است؛ مشخص خواهد كرد كه فدراسيون نگاهي كاملا نابرابر به تيم ملي زنان دارد. تيمي كه در آستانه مسابقات مهم جامملتهاي آسيا و اعزام به استراليا، به حال خودش رها شده و امكاناتش در حد يك تيم ليگ دويي فوتبال مردان است. اگر به پروسه اعزام نگاه كنيد، نداشتن پرواز چارتر و حتي لباس فرم پيش از اعزام نشان ميدهد كه فدراسيوننشينان اين تيم را نه نماينده ايران ميدانند و نه اهميت و ارزشي برايش قائل هستند. آنها به اجبار مرضيه جعفري و شاگردانش را به استراليا اعزام ميكنند و نه تنها هرگز برنامهاي براي پخش اين مسابقات ندارند، بلكه احتمالا به خودشان هم زحمت مشاهده مسابقات از كانالهاي يوتيوب را نخواهند داد.
همه اينها در سال ۲۰۲۶ رخ ميدهد؛ جايي كه در اروپا و امريكا شاهد ركوردشكني تماشاگران در استاديومها براي تماشاي فوتبال زنان هستيم و فدراسيونهاي تمام كشورها به خوبي مشغول بازاريابي براي اين رشته سرگرمكننده در بخش زنان هستند؛ اما اينجا خودشان قانون وضع ميكنند كه مربي مرد نبايد در تيمهاي زنان حضور داشته باشد و خودشان هم در تيم ملي زنان از مربيان مرد استفاده ميكنند؛ البته با لحاظ اينكه از او عكس و فيلمي منتشر نشود. مدیران فعلی فدراسیون فوتبال هرگز خودشان را موظف به پاسخگويي نميدانند، مثل ساير مديراني كه ضعفهايشان آشكار است. اين آشفته بازار فوتبال ايران تحت مديريت همین افراد است و مشخص نيست تا چه زماني نميخواهند فوتبال زنان را به رسميت بشناسند . با همه این تفاسیر امیدواریم تیم ملی فوتبال زنان ایران بتواند در جام ملتهای آسیا بهترین نتایج ممکن را کسب کند. هر چند کار بسیار سختی مقابل تیمهای مطرح و آماده دارد.